Marjolein de Jong van Alexander Monro Ziekenhuis: patiënten moeten zich nooit bezwaard voelen om aan te kloppen voor een second opinion.

Het middel nivolumab zou helpen om terugkeer van de ziekte te voorkomen.

Los van de vergoeding, in dit pril stadium is ieder medicijn 'veelbelovend.' De effectiviteit en schadelijkheid worden pas duidelijk na vele jaren van massaal gebruik. Ieder die een nieuw medicijn gebruikt is proefkonijn.

Amerikaanse waakhond waarschuwt voor antibiotica met fluoroquinolonen, omdat daar blijken veel ernstige en zelfs dodelijke bijverschijnselen bij op te treden.

Hoe weet je of jouw antibioticum fluoroquinolonen bevat? Controleer op het Farmacotherapeutisch Kompas.

Mensen met een gescheurde meniscus worden vaak geopereerd, maar dit is meestal onnodig.

Wanneer wél nodig?

Het is onduidelijk waar deze verschrikkelijke woede vandaan komt.

Psychoactieve middelen of onttrekking daarvan? Illegaal of op doktersrecept?

Die mensen horen niet bij ons.

Wie hoort dan wel bij jullie? Mensen die van de drogering de hele dag duf en suf in een hoekje zitten of op bed liggen zodat jullie allen hoeven af en toe wat pillen en prikken uit te delen?

Gelukkig heb ik door mijn werk een grote mond ontwikkeld, durf ik kritisch te zijn en heb ik zo veel gelezen dat ik weet wat er mogelijk is.

In de GGZ wordt over de patiënt gekletst zonder dat dit iets toevoegt aan de behandeling.

De bekende Hak-klassiekers, rode kool en rode bieten met appels in pot, zijn nu ook zonder suiker en zout in supermarkten verkrijgbaar.

Het merk Bio+ heeft bonen en linzen in blik zonder zout. Ze staan bij de andere bonen, niet bij de dieetvoeding. 

Maar als consumenten die producten niet kopen, dan verdwijnen ze weer van de markt.

Tineke is manisch depressief. Dat betekent dat ze stemmingswisselingen heeft en niet kan werken.

En dat heeft niets te maken met die elf pillen per dag?

Door een wetswijzing vanaf 2020 gemakkelijker om potentieel gevaarlijke personen gedwongen op te nemen

Dit heet preventieve detentie en is in het strafrecht door internationale verdragen verboden omdat het indruist tegen de mensenrechten. Dwangopnames vallen onder het civiele recht waarmee de mensenrechten omzeild worden.

nieuw op de website voor geinteresseerden, link naar boekbesprekingen

Het Pillenprobleem

Waarom we zoveel medicijnen gebruiken die niet werken en niet helpen

Auteur: dr Dick Bijl

Boekrecensie door Mira de Vries

Zijn naam staat bescheiden zonder titels op de kaft maar Dick Bijl is geen kleintje. Hij is arts en epidemioloog van internationale faam die onder andere tot voor kort hoofddirecteur was van het Nederlandse Geneesmiddelenbulletin en nog steeds is hij president van de International Society of Drug Bulletins. Anders dan de pillen waarover hij schrijft maakt zijn boek de titel waar.

Al in de ondertitel maakt hij onderscheid tussen "werken" en "helpen". Een medicijn "werkt" wanneer het doet wat de fabrikant beweert, bijvoorbeeld bloedsuiker verlagen. Een medicijn "helpt" wanneer de patiënt daadwerkelijk verbetering merkt. Een medicijn kan werken zonder te helpen, bijvoorbeeld de bloedsuikermeting is inderdaad lager maar de patiënt voelt zich niet beter en zal ook niet langer leven. Een medicijn kan "helpen" zonder te werken, bijvoorbeeld de patiënt voelt zich beter na het nemen van een nepmiddel. Een medicijn kan zowel werken als helpen. Veel medicijnen doen geen van beiden. De meeste pillen schaden meer dan ze baten.

Dit legt de auteur uit in begrijpelijk Nederlands, zonder duurwoorderij en tegelijk ook zonder neerbuigende Jip en Janneke taal. De ontwikkeling van medicijnen (wist je dat de meesten niet door de farmaceuten zijn ontwikkeld?), registratieautoriteiten, business modellen van de farmaceuten, media, overheid en zelfs het LAREB passeren zijn revue. Hij verknoeit weinig woorden aan de beïnvloeding van artsen, hetgeen we toch allemaal al weten, en richt zich in plaats daarvan op de onmogelijkheid van artsen om aan betrouwbare informatie te komen.

Het zou niet doenlijk zijn om in een boek van beperkte omvang en prijs alle farmaceutische producten onder de loep te nemen. Zijn voorbeelden ontleent hij aan de cardiologie, huisartsenpraktijk, psychiatrie en geriatrie. Een extra pluim verdient hij van MeTZelf voor het benoemen van neuroleptica (antipsychotica) waar de meeste auteurs over dit onderwerp voor wegkruipen. Over dwang zegt hij niets maar het is hem vergeven want dit boek gaat over pillen, niet mensenrechten.

Tevens valt hij niet in de fout die zoveel andere auteurs op dit gebied maken: het verzinnen van onrealistische oplossingen. Zijn enig voorstel is origineel: dat het beoordelen van de bijwerkingen van medicijnen gedaan wordt door een ander instituut dan het beoordelen van de werkingen. Beide instituten dienen uiteraard onafhankelijk te zijn, een blijkbaar onbereikbaar ideaal.

Het voorwoord is geschreven door huisarts Hans van der Linde die we kennen van de poging van VWS en RIVM om hem op kosten van de belastingbetaler het zwijgen op te leggen over de zinloosheid van griepprikken.

Alhoewel de auteur waarschijnlijk nog nooit van MeTZelf heeft gehoord zijn wij toch stiekem trots dat dit boek, een van de besten van zijn soort, is geschreven in onze Nederlandse taal. Met €15 is het ook niet duur, een absolute aanrader.

Doordat personeel en instellingen nauwelijks aangifte doen, hebben patiënten een vrijbrief om geweld te plegen, vinden experts en ggz-medewerkers.

Wat een gotspe. Die 'experts' zouden eens hand in eigen boezem mogen steken over hoe zij patiënten (lees: gevangenen) beroven van mensenrechten, menselijke waardigheid en macht over eigen gedrag door de dwangdrogering. Het personeel blundert maar wat in de rondte terwijl de zogenaamde patiënten steeds meer onherstelbaar beschadigd raken. De GGZ is dader, niet slachtoffer. Hoe minder mensen bereid zijn er te werken hoe beter. Misschien komt de overheid dan ooit eens tot inzicht dat dit dient afgeschaft te worden.

Weer een psycholoog 'ontmaskerd' maar dat ALLE psycho-beroepen onzin zijn hebben ze nog altijd niet door.

Zorgverzekeraar en farmaceut ruziën over de prijs van dwangvergiftiging.

Ze propten me vol met medicijnen, downers: oxazepam, seroquel. Toen ben ik mijzelf gaan snijden. Dat had ik daarvoor nooit gedaan.

Suzanne hoort in een psychiatrische instelling, alleen daar kan ze de juiste zorg krijgen.

Juiste zorg? Ze is er dertien (13!) jaar geweest en werd er enkel steeds erger.

Hebt u antipsychotica gebruikt voor een aandoening of diagnose, met of zonder andere medicijnen? En bent u al eens gestopt met het gebruik van antipsychotica, of hebt geprobeerd ermee te stoppen?

Om mee te doen met een enquête van de Universiteit van Maastricht, klik op de kop van deze blog.

Voorzitter van de Vereniging voor Jeugdrechtadvocaten Amsterdam Jan-Hein van Dijk: "Als in een gesloten jeugdinstelling niet wordt behandeld, maar alleen de vrijheid wordt benomen, is er eerder sprake van een gevangenis dan van een behandelcentrum."

Hetzelfde geldt voor volwasseneninstellingen.

Maar welke behandeling had de advocaat dan in gedachte? "Hulpverleners" weten niet hoe ze mensen met gedragsproblemen kunnen helpen. In hun onmacht schrijven ze psychofarmaca voor. Dit zijn drugs op doktersrecept die niets oplossen en de problematiek alleen erger maken.