naar hoofdpagina


Voor achtergrondartikel, klik op kop.

5.6.21

Darmkanker voorkomen met lithium

Stel het blijkt effectief. Dan offeren we toch de gezondheid van de hersenen ten gunsten van de darmen?

13.5.21

Zembla: Bij kinderen onder de 12 jaar is wettelijk de toestemming van de ouders nodig om het kind te kunnen behandelen. Als de ouders de behandeling afwijzen, moet de arts zich niet wenden tot Veilig Thuis, maar tot de Raad voor de Kinderbescherming.

Allebei fout. Wat heeft het voor zin dat wettelijke toestemming van de ouders nodig is, als bij weigering, de ouders uit de rechtelijke macht worden gezet? Het komt er dan op neer dat de ouders alleen Ja mogen zeggen en geen Nee, terwijl hoe langer hoe meer blijkt dat veel medisch geweld zinloos en schadelijk is en artsen niet altijd enkel het belang van de patiënt dienen.

5.5.21

PIJN IS PERSOONLIJK van Marleen Schefferlie 2017

Boekrecensie

door

Johanna d'Armagnac

De titel van dit boek vond ik een beetje misleidend.
Het lijkt daardoor of pijn helemaal wordt bepaald door karakter.
Alsof de een, een bikkel is en de ander een zwakkeling.
Toch is het moeilijk de mate van pijn bij de ander in te schatten.

Dat geest en lichaam elkaar kunnen beïnvloeden is algemeen bekend.
Als ik pijn heb ben ik niet blij.
Als dat lang duurt word ik somber.
Als ik chronische pijn heb kan ik depressief worden,
of
Iets misschien iets doen vanuit de geest
zodat de pijn misschien dragelijk wordt.
Daar gaat dit boekje over.....

Het is een sympathiek boekje.
De schrijfster, Marleen, heeft fibromyalgie.
Daar vertelt ze over.
Ze interviewt daarbij 11 mensen die ook chronische pijnklachten hebben.
Zij wisselt haar eigen verhaal af met verhalen van deze mensen
die ook ( waarschijnlijk) fibromyalgie hebben.

Een andere rode draad is de strijd om erkenning van hun pijnklachten.
Bijna alle geïnterviewden inclusief Marleen zelf krijgen die erkenning niet.
Artsen en specialisten blijken slecht om te kunnen gaan
met patiënten met pijnklachten die niet via onderzoek te diagnosticeren zijn.
Dat is begrijpelijk.
Zij willen hun patiënten helpen,
maar kunnen immers niet veel doen.
Er is ook bij hun frustratie.
Patiënt in zo'n geval moet daarentegen leren
niet geheel te steunen op de arts in zo'n geval.

De klachten die worden beschreven in het boek zijn niet mis.
De meesten hebben uiteindelijk de diagnose fibromyalgie gekregen.
Ik lees verhalen over wanhopige mensen
die dus niet terecht kunnen bij de reguliere gezondheidszorg,
en dan maar hulp zoeken bij het duistere alternatieve circuit.
Daar krijgen zij altijd wel erkenning en flink wat aandacht.
Maar het is duur en het helpt helaas niet.

Uiteindelijk ontwikkelen deze patiënten hun eigen strategie
om de pijn te kunnen beheersen.
Sommigen lukt dat best goed.
Door pijnstillers, maar vooral door 'anders' tegen hun pijn aan te kijken.
Het komt er meestal op neer dat er acceptatie is.
Er zijn enkele die daar zelfs kracht uit kunnen halen.

Meer dan een steuntje voor diegene met onbegrepen pijnklachten
is dit boekje niet, vind ik.
Het geeft geen concrete oplossingen of tips.
Maar het idee dat je niet de enige bent doet wel goed.
Het is daarom het lezen van dit boekje wel waard..

Het aantal diagnoses van chronische hepatitis B en C is gedurende de coronapandemie met 40 procent afgenomen. ... Dat betekent dat in Nederland honderden patiënten rondlopen met een aandoening die op termijn kan uitmonden in leverkanker of leverfalen.

Of er waren minder besmettingen?

20.4.21

De artsen stoppen onmiddellijk met de medicatie

Niet geloofwaardig. En ook niet "Daarna heeft hij diepe hersenstimulatie ondergaan en sindsdien zijn de bewegingsstoornissen verleden tijd."

13.4.21

Slaan, stompen, krabben en hardhandig vastpakken. De vrouw (83) greep haar man (84) zelfs een keer bij de keel.

Geachte rechter, had gevraagd aan de huisarts om te kijken of er niet wat pillen kunnen worden afgebouwd.

10.4.21

‘Hopelijk knappen zij snel weer op.’

Waarschijnlijk niet, want ze zullen wel naar de psychiatrie gebracht zijn.

7.4.21

Bijwerkingen nu officieel op de bijsluiter van het AstraZeneca-vaccin

Wat schieten we daar mee op?

Ambtenaren gaan zich bemoeien met de afweging of een behandeling van een jongen met een depressie nodig is, of dat een meisje met autisme wel echt zal opknappen van die dure zorg.

Nou én? Zijn dat geen zinnige afwegingen? Zou ook bij somatische zorg moeten gebeuren. En de zorg vóór de decentralisatie waar zo nostalgisch over wordt gedaan was evenmin op orde. Dat is juist de reden dat een alternatief model is ingevoerd.

31.3.21

En niet alleen onze ouderen...

Met dank aan PsychSearch voor toestemming voor overname.

Planten maken vluchtige stoffen aan waarmee ze buurplanten alarmeren als ze worden aangevreten.... Dan kan de buurplant zijn eigen verdediging alvast in stelling brengen.

Zou het bij mensen ook zo kunnen werken? Dat juist de isolatie ons meer kwetsbaar maakt voor ziekte?

Blogarchief