naar hoofdpagina


Voor achtergrondartikel, klik op kop.

21.6.21

Het Soteria concept

Gisteravond heeft een van jullie bestuursleden deelgenomen aan een ZOOM-symposium over Soteria in Israël. Soteria is een concept in het bijstaan van mensen met een gedragscrisis (ook wel genaamd psychose).

Het eerste Soteriahuis is opgesteld door psychiater Loren Mosher in Californië in 1971. Zijn idee was om mensen met een eerste episode op te vangen zonder isoleren of vastbinden, zonder psychofarmaca en zonder personeel in een machtspositie. Deze benadering bleek uitermate succesvol en Mosher haalde veel betere resultaten dan de reguliere GGZ. Uiteraard pikte de gevestigde psychiatrie dit niet, en politici werden onder druk gezet om de subsidie in te trekken, waardoor Soteria ten onder ging.

Hetzelfde lot beging het Soteriahuis in Alaska begin deze eeuw.

Volgens Wikipedia zijn er tegenwoordig Soteria-projecten in Zweden, Finland, Duitsland, Zwitserland, Hongarije en de VS. Deze informatie is waarschijnlijk verouderd want in de VS is er op dit moment geen Soteria en de huizen in Israël worden niet genoemd.

Ook in Israël is het Soteria-concept tegengewerkt door de autoriteiten. Dankzij filantropie kwamen de huizen toch van de grond. Op dit moment zijn er drie Soteriahuizen, één voor mannen, één voor vrouwen, en één gemengde (in een buurt waar gemengd wonen aanvaardbaar is). Een vierde voor Arabische inwoners is nu in oprichting. Inmiddels zijn alle vier de ziekenfondsen in Israël geïnteresseerd in Soteria en onderhandelen met de oprichters over de voorwaarden waaronder een verblijf bekostigd kan worden.

Teleurstellend aan het verhaal over Soteria Israël is dat uiteindelijk maar weinig mensen Soteria verlaten zonder psychofarmaca. Een uitleg hiervan zou kunnen zijn dat anders dan bij het project van Loren Mosher, hebben de meeste mensen die in de Israëlische Soteria terecht komen al meerdere reguliere GGZ-opnames achter de rug. Hun zenuwstelsels zijn dus al beschadigd door de psychofarmaca. De meerwaarde van Soteria boven de GGZ is dan vooral de menswaardige bejegening. Om geen draaideurpatiënten te worden (instelling in, instelling uit, instelling weer in, enz) zouden mensen bij de eerste episode moeten kunnen worden opgevangen in een Soteriahuis, zonder psychofarmaca. 

Wil u meer weten over Soteria en mogelijk bijdragen aan de oprichting van Soteria Nederland? Neem contact op met MeTZelf en we zullen u helpen in contact te komen met gelijkgestemden in andere landen. 

15.6.21

De coronavirussen Sars en Mers zijn namelijk ook van vleermuizen via andere dieren op mensen overgesprongen.

Dat is niet bewezen. Het is nogal onwaarschijnlijk. Corona-virussen zijn voor mensen niet gevaarlijk ... tenzij ze genetisch gemanipuleerd zijn. En dat waren Sars en Mers waarschijnlijk ook ... mislukte biologisch wapens, want weinig mensen bezweken eraan.

De wetenschappers van het Wuhan Institute of Virology zijn altijd zeer open geweest over waar ze mee bezig waren.
Dat is waar. Hun publicaties zijn de bewijzen dat het instituut bezig was met het genetisch manipuleren van de anders onschadelijke coronavirus.

Viroloog Rottier durft zich niet voor te stellen wat de consequenties zouden zijn als het virus ontsnapt blijkt uit het lab. ,,Dat zou voor China repercussies geven met immense gevolgen."
Welnee. China lacht ons uit. Wie doet ze wat? Een handelsembargo? Zonder Chinese producten draait niets. Het zou hoogstens repercussies hebben voor virologen die boter op hun hoofd hebben waaronder Fauci, Daszak en de Nederlanders die in dit artikel genoemd worden.

Nota Bene: MeTZelf heeft hierover al 14 maanden geleden gepubliceerd. Telkens opnieuw blijkt dat wij gelijk krijgen. Misschien een gegeven waar journalisten hun voordeel mee kunnen doen?

Een zoveelste familiedrama veroorzaakt door psychofarmaca?

De patiënt is de afnemer van de zorg.

Is dat zo? Of is de patiënt onderdeel van het zorgproduct?

De Volksbank mocht financieel directeur Pieter Veuger niet ontslaan. De topman meldde zich ziek – één dag voor hij de brief ontving dat zijn ontslag zou worden besproken met de Raad van Commissarissen.

Er wordt niet vermeld of hij daadwerkelijk ziek wás. Zo'n topman zal heus geweten hebben dat zijn ontslag de volgende dag zou worden besproken. Of hij wel of niet goed functioneerde schijnt niet van belang te zijn -- een typisch geval van misbruik van de ziekterol om conflicten op te lossen.

7.6.21

Huisarts Berend Jansen -- einddoel: zoveel mogelijk mensen zo snel mogelijk vaccineren

En daarvoor moet de Gezondheidsraad volgens deze huisarts informatie aan burgers verborgen houden.

13.5.21

Zembla: Bij kinderen onder de 12 jaar is wettelijk de toestemming van de ouders nodig om het kind te kunnen behandelen. Als de ouders de behandeling afwijzen, moet de arts zich niet wenden tot Veilig Thuis, maar tot de Raad voor de Kinderbescherming.

Allebei fout. Wat heeft het voor zin dat wettelijke toestemming van de ouders nodig is, als bij weigering, de ouders uit de rechtelijke macht worden gezet? Het komt er dan op neer dat de ouders alleen Ja mogen zeggen en geen Nee, terwijl hoe langer hoe meer blijkt dat veel medisch geweld zinloos en schadelijk is en artsen niet altijd enkel het belang van de patiënt dienen.

5.5.21

PIJN IS PERSOONLIJK van Marleen Schefferlie 2017

Boekrecensie

door

Johanna d'Armagnac

De titel van dit boek vond ik een beetje misleidend.
Het lijkt daardoor of pijn helemaal wordt bepaald door karakter.
Alsof de een, een bikkel is en de ander een zwakkeling.
Toch is het moeilijk de mate van pijn bij de ander in te schatten.

Dat geest en lichaam elkaar kunnen beïnvloeden is algemeen bekend.
Als ik pijn heb ben ik niet blij.
Als dat lang duurt word ik somber.
Als ik chronische pijn heb kan ik depressief worden,
of
Iets misschien iets doen vanuit de geest
zodat de pijn misschien dragelijk wordt.
Daar gaat dit boekje over.....

Het is een sympathiek boekje.
De schrijfster, Marleen, heeft fibromyalgie.
Daar vertelt ze over.
Ze interviewt daarbij 11 mensen die ook chronische pijnklachten hebben.
Zij wisselt haar eigen verhaal af met verhalen van deze mensen
die ook ( waarschijnlijk) fibromyalgie hebben.

Een andere rode draad is de strijd om erkenning van hun pijnklachten.
Bijna alle geïnterviewden inclusief Marleen zelf krijgen die erkenning niet.
Artsen en specialisten blijken slecht om te kunnen gaan
met patiënten met pijnklachten die niet via onderzoek te diagnosticeren zijn.
Dat is begrijpelijk.
Zij willen hun patiënten helpen,
maar kunnen immers niet veel doen.
Er is ook bij hun frustratie.
Patiënt in zo'n geval moet daarentegen leren
niet geheel te steunen op de arts in zo'n geval.

De klachten die worden beschreven in het boek zijn niet mis.
De meesten hebben uiteindelijk de diagnose fibromyalgie gekregen.
Ik lees verhalen over wanhopige mensen
die dus niet terecht kunnen bij de reguliere gezondheidszorg,
en dan maar hulp zoeken bij het duistere alternatieve circuit.
Daar krijgen zij altijd wel erkenning en flink wat aandacht.
Maar het is duur en het helpt helaas niet.

Uiteindelijk ontwikkelen deze patiënten hun eigen strategie
om de pijn te kunnen beheersen.
Sommigen lukt dat best goed.
Door pijnstillers, maar vooral door 'anders' tegen hun pijn aan te kijken.
Het komt er meestal op neer dat er acceptatie is.
Er zijn enkele die daar zelfs kracht uit kunnen halen.

Meer dan een steuntje voor diegene met onbegrepen pijnklachten
is dit boekje niet, vind ik.
Het geeft geen concrete oplossingen of tips.
Maar het idee dat je niet de enige bent doet wel goed.
Het is daarom het lezen van dit boekje wel waard..

Het aantal diagnoses van chronische hepatitis B en C is gedurende de coronapandemie met 40 procent afgenomen. ... Dat betekent dat in Nederland honderden patiënten rondlopen met een aandoening die op termijn kan uitmonden in leverkanker of leverfalen.

Of er waren minder besmettingen?

Blogarchief